Split It.

geçen sene "göz göre göre üniversiteye girmem bir yıl erteleniyor, lise yıllığımı alamıyorum ve massive attack'e gidemiyorum" tadında bir şeyler yazmıştım.
la ne malmışım diye kendimekızmıyorum bu sefer. bunları dert etmiş olmak şu an ne kadar embesilce gözükse de üniverse senesinin ayrı bir şeyi var, kendi başına onun stresi ve baskısı yeterken bir de üst üste kötü şeyler yaşadık hep, geçen sene olur olmadık her şeye üzülmek konusunda free-pass'im vardı bence. başkalarını üzmeye hakkım yoktu ama o ayrı, hala kötü hissediyorum.
sonuç olarak;
üniversiteyi bir sene ertelemeyi bırak, üç tane üniversite kazandım. hemen hemen herkesin imkansız gözüyle baktığı bir şeyi başardığım için ister istemez bu konuda kendimi iyi hissediyorum.
massive attack'e de gittim. onu anlatacak kelime yok.
yıllığımda pek matah bir şey olmamakla birlikte geckmeli olarak elime ulaştı. verdiğimiz abartılı ücretin karşılığı pek olmamış. herkese özel yıllık yapılmış, kepli fotoğrafımızdan kapağa da konulmuş. o fotoğrafta beni punkçı yapmışlar, saçımı başımı mora boyamışlar. bütün sayfalara tek tek baktım, herkesi okumadım, ortaokul yıllığını okumuştum manyak gibi, bu sefer ilgilendiklerime baktım.
bir şeyi fark edip mutlu oldum, kazım kadar olmuş adamların kızların yıllık yazıları "adam gibi adam, sırdaşım, kardeşim, hep yanımda oldun, umarım hayallerin gerçekleşir" yörüngesinde dönüp dururkene bizimkiler çılgın kuyruklı yıldızlar gibi alakasız. hani okuyorum bana neler neler ifade ediyor ama biri gelse okusa bu ne la diyip geçecek. ted'imi özledim ben.