28 Kasım 2010 Pazar

olmadık zamanlarda olmadık insanları özlüyorum.

tapped my shoulder one last time and that was all, that was all.
i miss winter just because i miss when i knew you best.
i miss not being misused.
i miss it all, so i guess i lose.
son görüştüğümüzde omzuma elini koyup "görüşürüz." demişti. görüşürüz ne kadar içi boşaltılmış bi laf. görüşmeyeceğimizi bile bile "görüşürüz" demişti.
sorun bende değil. bir sene az bir zaman değil. bir sene boyunca tonla şey paylaştığın, sevdiğin insanların hayatından tamamen çıktığını kabullenmek kolay değil. yokluklarının ağırlığını göğüs kafesinde hissetmek de gayet doğal.

Hiç yorum yok: