kendi çabalarıyla değil, sırf ellerindeki imkanların geniş olmasıyla bir şeyler başaran insanlar sinirime dokunuyor açıkçası. mesela ailesinin burslu veya burssuz los angeles'a göndermeyi kabul ettiği bazı şeyleri eksik olan, dişindeki pırlantası, hakem düdüğü sesi ile atölyenin havasını bozan o kız. ya da adam gibi bir cümle bile kuramazken babasının imkanlarıyla kendi kısa film yarışmasını düzenleyen arya su.(ağzınıza sıçayım arya su diye isim mi olur?)
başarısız olacağım düşüncesiyle yön değiştirdiğimi düşünmeniz, daha kötüsü hiç düşünmemenizin yerine biraz daha destek ve yardımcı olmanızı isterdim. ama her türlü sizi ecem'in yılışık ailesine ya da mustafa altıoklar'a tercih ederim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder