en iyi insanların başına en kötü şeyler gelirken karmaya falan inanamam.
bir arkadaşım var, durumunu "oydu buydu düzeltelim derken kemalettin tuğcu romanına döndü hayat." diye özetliyor. öyle bir insan ki kendisi için üzülenleri teselli ediyor. uzaktan bakınca iyimserlik saçıyor. 10 dk karşılıklı oturup sohbet ettiğinde kilo verdiğini, yanaklarının çöktüğünü görüyorsun. yorgun yorgun baktıkça anlıyorsun o iyimserlik pamuk ipliğine bağlı. sana gelene kadar aileler, daha yakın arkadaşlar var ama o pamuk ipliğinin başına bir iş gelse herkesten hızlı düşecekmişsin gibi.
ama sonuçta o da insan ve artık çatırdamaya başlıyor. hala espiriler şirinlikler yapıyor ama duydun bir kere o çatırtıyı. gözün doluyor, boğazın yanıyor. bir halt da yapamıyorsun, "deme öyle" diyorsun anca.
bir arkadaşım var, durumunu "oydu buydu düzeltelim derken kemalettin tuğcu romanına döndü hayat." diye özetliyor. öyle bir insan ki kendisi için üzülenleri teselli ediyor. uzaktan bakınca iyimserlik saçıyor. 10 dk karşılıklı oturup sohbet ettiğinde kilo verdiğini, yanaklarının çöktüğünü görüyorsun. yorgun yorgun baktıkça anlıyorsun o iyimserlik pamuk ipliğine bağlı. sana gelene kadar aileler, daha yakın arkadaşlar var ama o pamuk ipliğinin başına bir iş gelse herkesten hızlı düşecekmişsin gibi.
ama sonuçta o da insan ve artık çatırdamaya başlıyor. hala espiriler şirinlikler yapıyor ama duydun bir kere o çatırtıyı. gözün doluyor, boğazın yanıyor. bir halt da yapamıyorsun, "deme öyle" diyorsun anca.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder