Split It.

sabah kahvaltı ederken televizyonda "ölüleri gömün" oyununun oyuncuları oyunu konuşuyorlardı. savaşın kaçınılmazlığından ama ne kadar pis kaka bir şey olduğundan falan bahsediyorlar, her şey güzel. ama sonra oyuncu kaınlardan biri dedi ki; "insan hayatından önemli ne var ki? hiçbir şey!".

sırf bu zihniyet getirecek sonumuzu. atmosferin ötesini geçtim, yer kabuğunun altını, okyanusun dibini geçtim; daha yer yüzünde insan aklının kavrayamayacağı o kadar çok şey var ki. o kadar sefiliz ki. barışçıların paçalarından nefret akıyor. popomun sosyalistleri de doğayı sömürüyor. kimse düşündüklerinin, yaptıklarının "mücadele"lerinin, "-izm"lerin evrenin, dünyanın düzeni karşısında hiçbir anlamı, gereği, yararı olmadığının farkına varamıyor. ahlak, namus, onur gibi değerlere; müziğe, sanata, mimariye, bilime öyle bir kafamızı gömmüş kendimizi öyle yükseklere çıkarmışız ki; kimse durup büyük resmi görmek için o yükseklerden inmiyor. kimse o kusursuz düzenin içinde görünmeyecek kadar minik bir nokta olduğumuzu, o düzene bi solucan bi bakteri kadar yararımızın dokunmadığını göremiyor. niye görsün ki? insan mantığına göre yararımız da dokunsa zararımız da dokunsa o düzen bizim için var zaten.