küçükken sitedeki söğüt ağaçlarını budayıp kesilen dalları oraya buraya yığarlardı, biz de uzun güzel dalları alır parmak uçlarımız kanata kanata dışlarındaki kabukları soyardık, kaymak gibi bembeyaz sopalarımız olurdu. en sevdiğim ağaç hep salkım söğüt oldu.
sevgili dostum gökcan hayırlısıyla harvard'a gidiyor. bir mutluyum bir gururluyum ki anlatamam. :)
1 yorum:
oha süpermiş benim yerime de kutla.
Yorum Gönder