18 Mart 2010 Perşembe

oh you were gonna run with me

hani bazen pek fazla düşünmeden bir şey anlatmaya başlarsınız, sonra daha ilk cümleyi bitirmeden karşınızdakinin gözlerinden konuşmaya, anlatmaya  hiç başlamamış olmanız gerektiğini anlarsınız; fakat artık durmak için çok geçtir, konuşmayı bitirdiğinizde yoğun bir sessizlik havada asılı kalmışken karşıdakinin gözlerindeki bakış değişmez, bir süre üzerinizde kalır, sonra pencereden dışarıya, tavana, yere ya da ellerine kayar. öyle bir şey işte.

Hiç yorum yok: