brasa: la familia

dün gece rüyamda istanbul'da jiu jitsu dersi alıyodum b.d.b.'den. sonra bjj ekibiyle hep beraber maça gidiyoduk. deliler gibi oynuyorlardı kazanıyoduk. sonra b.d.b., e.b., rakel'ciğim, kasun, rako, boki falan hep beraber taksim'e -istanbul'u da bilmem, niye taksim anlamadım- gidiyoduk. sonra bn b.d.b.'yi evine bırakıyodum niyeyse alkjldfkea. sağolsun içeri buyur ediyodu, eşi kahve falan yapıydu beraber içiyoduk. b.d.b çk komik adam ya kahveler burnumuzdan püskürüyodu neredeyse. sonra oğullarını bu kadar mavi gözlü doğurdukları ve adını ateş koydukları için tebrik ediyordum. bir arkadaşımın ikinci adının ateş olduğunu, ilk adının çok sıradan ve sıkıcı olmasına rağmen inatla ilk adını kullandığından bahsediyordum bu sırada hayatıma dair bol bol gereksiz ayrıntılar veriyordum fakat b.d.b. ve eşi b.b. çok ılımlı çok canayakın insanlar zevkle dinliyorlardı beni. sonra küçük ateşin gözlerine geliyordum ve gözünün mavsi hakkında uzun uzun konuşuyordum. çocuğun nasıl mavi gözlü doğduğu mevzubahis olunca b.b.'den kağıt kalem istiyordum uzun uzun genetik soyağaçlarını çıkarıyordum. saat gece 2'ye gelirken oradan ayrılıyordum ve tek başıma yaşadığım küçük evime geliyordum. telsiz telefona baktığımda 20 küsür cevapsız arama görüyordum. çoğu rako'dandı, bir de boki birkaç sesli mesaj bırakmıştı. önce mesajlara baktım rako'yu aramamı söylüyodu boki. ben de öyle yaptım. avrupa'nın en iyi sg'sini, tüm zamanların en iyi 10. skorerini gecenin 2'sinde aramak, popomu kaşımak kadar doğaldı rüyamda. aradım açtı, sonunda falan dedi trip attı bi süre. sonra bugün ivan'ın çamaşır makinasına girmek istediğini, onun da soktuğunu, üstüne üstlük bebek çamaşır makinasının içindeyken fotoğrafını çektiğini anlattı. "ivan 20 sene sonra popomu tekmeleyecek maan!" dedi sonra. ardından gergin'in çok gergin olduğundan şikayet etti, eski rako'yu özlediğini, yine eskisi gibi olmak istediğini söyledi. endişelenme dedim ben de ona, "you have sick will" diye de ekledim. sonra uyandım. son zamanlardaki en bütünsel ve -göreceli olarak- mantıklı rüyam oldu kendisi. böyle vicky christina barcelona renkleri vardı, samimi şirin bi şeydi. uyanınca bi süre gerçekmiş gibi gelen, rüya olduğu anlaşılınca tekrar uyuyup devam etmeye çalışılan rüyalardandı. kahvaltım bitene kadar kafamda tekrar edip yazdım kaydettim direk akşama unuturum diye. yamalar da yapmışımdır da kendi kendime kesin ehehe. efes elenene kadar bu böyle gidecek zannımca. örolig 4ewa!