27 Aralık 2009 Pazar

bugün yaklaşık bi senemi falan kavga ederek geçirdiğim "alk", son derste bizi ziyarete gelmiş. kapıyı açıp olanca heybetiyle karşımda dikilirken gördüğümde aslında özlemiş olduğumu fark etmem üzerine verdiğim tek tepki "a-aa" oldu. sonra sarıldık falan. bütün ders boyunca sanki hiç gitmemiş hiç de gitmeyecekmiş gibi güldük eğlendik, eskileri yad ettik. sonra zil çaldı, "yolun açık olsun"laştık hep beraber. "alk"a tahammül edemezdim. ama nedense severdim de. bir daha görür müyüm bilmem. sonra ben merdivenden inerken son bi kez dönüp baktım, gülümseyip el salladı. bir kez daha "neden herkes gidiyor" diye düşündüm sonra durağa yürürken yağmur bastırdı.

Hiç yorum yok: