23 Ekim 2009 Cuma

"öleceğin möleceğin yok, değil mi?" diye sordu amanda.
"doktor salı gününe dek yaşamama izin verdi," dedi laura.
"ama bugün cumartesi, bu iş ciddi," dedi amanda soluğu tıkanarak.
"ciddi olup olmadığını bilemem, bugün günlerden cumartesi, orası doğru," dedi laura.
"ölüm her zaman ciddi bir iştir," dedi amanda.
"hiçbir zaman öleceğimi söylemedim ki...herhalde laura olarak yaşamayı bırakacağım, ama başka bir şey olarak yaşamaya devam edeceğim. bir tür hayvan olarak herhalde. bak şöyle söyeleyeyim, insan yaşadığı hayatta çok uslu durmamışsa, alt türden bir canlı olarak yeniden doğar. düşünecek olursan, benim de pek uslu durduğum söylenemez. koşullar elverdiğince küçük hesapçı, hain, kinci falan filan olmaktan geri kalmadım."
"böyle durumlarda koşulların elvermesi diye bir şey olamaz,"" diye atıldı amanda.

"şöyle diyeyim," diye sözünü sürdürdü laura.
"ikinci gelişimde daha alt türden bir canlı olacağıma inanmak için sağlam nedenlerim var. bir hayvan olacağım. öte yandan, kendimce iyi bir insan olduğum da söylenebilir. o halde iyi bir hayvan olacağımı da kestirebiliyorum. zarif, fıkır fıkır bir şey, eğlenceye bayılan bir hayvan. belki bir susamuru!"
"seni bir susamuru olarak düşünemiyorum," dedi amanda.
"beni melek olarak da düşünebileceğini hiç sanmam," dedi laura.
-saki

-laura pazartesi günü öldü ve ben bunu bir tek sana söylüyorum.-

Hiç yorum yok: