17 Eylül 2009 Perşembe

a ballad for the bleeding hearts

ipodumun sadık bir dost olduğuna, halimden anladığına, şafılı açtım mı neye ihtiyacım varsa onu çaldığına inanıyorum, evet. ama bu olmadı şimdi. üstelik 2009 baharı chris isaak - wicked game vakası ardından dedim, uygun - ya da uygunsuz mu demeli - yerlerde giren müziğin o anki ruh halim ile bir olup uzun vadede duygu ve düşüncelerim üzerinde uzun soluklu etki  (tahribat?) yarattığını söyledim. yani olayın sorumlusu da bir hormon neticesinde, etkisi uzun oluyor. şu zaman herhangi bir zaman olsa tamam diyeceğim de (biliyorum demeyeceğim) ama şu zaman herhangi bir zaman değil. "kalplerimizi ellerimizle gömdük" yani. aaand i will wait for this moment to coome around...

Hiç yorum yok: